Weddenschappen in België 2026: 24 F1+-dossiers en hooguit 960.000 euro boete

Online weddenschappen in België kun je alleen plaatsen bij een houder van de aanvullende vergunning F1+ van de Kansspelcommissie. Dat is geen formaliteit die ergens onderaan een site wordt vermeld. Het is de hele architectuur van de markt: wie de vergunning niet heeft, mag het product niet aanbieden, en wie er bewust aan meedoet, is zelf strafbaar. In het uittreksel van het register van 9 oktober 2026 staan 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Dat zijn er minder dan het aantal logo's dat een zoektocht naar wedden in België oplevert, en dat verschil is precies waar dit onderwerp spannend wordt.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Wat hier volgt is geen reclamepraatje. Het is een poging om uit te leggen wat een weddenschap in dit land juridisch is, wie erover waakt, wat een legale bookmaker verplicht moet doen dat een illegale niet doet, en wat elke keuze de speler aan geld, aan gegevens en aan rechtsbescherming kost. De rekening die je bij een bonusboek van elders niet betaalt aan de kassa, betaal je ergens anders.

Gegevens bijgewerkt op 13.11.2026; de vergunningsgegevens zijn nagekeken tegen het register van de Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) en tegen de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers.

Waar het toezicht in België op rust

De Kansspelcommissie is de Belgische toezichthouder op kansspelen. Haar bestaansgrond is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, de basistekst die alles regelt wat hierna komt. Wie die naam te lang vindt: in de wandeling heet ze de Kansspelwet, en de nummering van de artikelen waarop dit stuk steunt verwijst altijd naar die tekst.

De KSC zetelt in Brussel en werkt tweetalig, wat in de praktijk betekent dat je op dezelfde site de Nederlandse en de Franse benaming van hetzelfde orgaan tegenkomt. Ze is niet de wetgever, niet de rechter en niet de belastingdienst. Ze reikt vergunningen uit, houdt registers bij, publiceert beslissingen en kan spelers een toegangsverbod opleggen. Dat is een nauwkeuriger omschrijving dan “toezichthouder”, en het is de reden waarom elke vraag over legaliteit in België bij een register uitkomt en niet bij een mening.

Wat de wet onder een weddenschap verstaat, staat in artikel 2. Het is een spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zonder tussenkomst van de spelers plaatsvindt. Twee varianten krijgen een eigen definitie: de onderlinge weddenschap — de pool of tote, waarin de spelers tegen elkaar spelen — en de weddenschap tegen notering, de vaste-oddsweddenschap waarop vrijwel elke commerciële site is gebouwd. Het beoefenen van sport zelf valt buiten de wet. Dat klinkt als een detail voor juristen; het is de reden waarom een bookmaker niet zomaar een markt op eender welke activiteit mag openen, en daar komen we nog op.

De grondslag van een legale wedsite: de vergunning F1+

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder (artikel 43/8 van de wet).

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Lees die zin twee keer, want er staan drie filters in die niets met marketing te maken hebben. Het eerste filter is de fysieke voet: je krijgt geen onlinevergunning tenzij je al een vergunning hebt voor een echt wedkantoor. Het tweede is de limiet van één per houder, wat verklaart waarom een groep met drie merken niet drie keer in het register staat. Het derde is het woord “aanvullende” — de F1+ is geen zelfstandige licentie maar een uitbreiding van iets wat er al is en fysiek bestaat.

De vergunningen voor weddenschappen kennen meer klassen dan alleen deze. Artikel 25 onderscheidt F1 voor het organiseren van weddenschappen, met een vernieuwbare looptijd van negen jaar; F1+ voor het online aanbod; F1P voor paardenrennen; en F2 voor het aannemen van weddenschappen, met een looptijd van drie jaar, voor de fysieke kantoren. Voor de speler die achter zijn scherm zit, is de F1+ relevant en de rest achtergrond, al zie je de andere klassen terug in de voorwaarden van de sites die hun vergunningen vermelden.

Die vermelding kan heel precies zijn. Scooore zegt dat zijn vergunningen F1 en F1+ van de Kansspelcommissie geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Twee klassen in één adem, met een datumreeks die je zelf kunt natrekken. Elders staat de vergunning onder een andere naam van de uitbater: de site van 711 Sports werkt onder de vergunning van CKO Betting NV, nummer FA+ 119162, en EliteSports.be wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU NV, waarbij de site zichzelf presenteert als een honderd procent Belgische gokwebsite die in België wordt gehost. Merk op wat daar gebeurt: de merknaam op het scherm en de rechtspersoon op de licentie zijn twee verschillende dingen, en de site die daar eerlijk over is, verdient een streepje voor op de site die dat vaag houdt.

De vergunning is Belgisch, een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, en ze geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Dat is de kern van het hele onderwerp in één regel. Een licentie uit Malta, Curaçao of het Verenigd Koninkrijk is voor de Belgische wet geen licentie. En omdat de eenheid het domein is en niet het merk, zegt een logo bovenaan een pagina niets over de vraag of jouw weddenschap daar legaal is. Artikel 27 maakt dezelfde splitsing binnen één bedrijf: een wedmerk draait op zijn eigen domein, los van zijn casino.

Wat je met die wetenschap doet, is minder ingewikkeld dan het klinkt. Je ziet een aanbieder, je zoekt de domeinnaam op in het register van de KSC, en je weet of het klopt. Niet de merknaam, niet de app in de winkel, niet de sponsor op een shirt. Het domein.

Tweeëntwintig jaar, drieëntwintig procent

De cijfers achter de vergunning zijn even sober als de regel zelf. Het register van de Kansspelcommissie voor de F1+-vergunning telde in het uittreksel van 9 oktober 2026 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Eén dossier kan dus meer dan één domein dragen; het dossier is de vergunning en het domein is de eenheid waarin ze wordt uitgeoefend.

Hoeveel aanvragers er zijn afgewezen, hoeveel dossiers er ooit liepen en hoeveel er nog bijkomen, zegt het register niet. Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal organisatoren van weddenschappen te beperken, maar welke bovengrens vandaag geldt, valt uit de gelezen tekst niet af te leiden. De 24 dossiers zijn dus een momentopname en geen plafond. Wie een site tegenkomt die niet in het register staat, kan daaruit niet concluderen dat ze illegaal is — alleen dat de vergunning er niet langs die weg te controleren valt.

De registers van de KSC worden in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt, en dat is meer dan een formaliteit: de lijst met te blokkeren adressen gaat ook naar de internetproviders. Een register dat alleen op een website staat, kun je negeren. Een register dat de wet als basis voor blokkering gebruikt, niet.

Wat mag er eigenlijk op zo'n F1+? Vaste-oddswedstrijden op sport, in het kort, en de uitzonderingen staan in artikel 43/1. Verboden zijn weddenschappen op gebeurtenissen of activiteiten die in strijd zijn met de openbare orde, op gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en op activiteiten waaraan vooral personen onder 21 deelnemen — jeugdsport dus. De KSC kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een evenement niet gegarandeerd kan worden, wat de deur op een kier zet bij wedstrijden met een manipulatierisico. Dat lagere volwassenreeksen in de gelezen tekst niet als zodanig verboden zijn, is een precisering en geen vrijbrief.

Paardenrennen hebben hun eigen artikel. Artikel 43/2 laat alleen bepaalde pool- en vaste-oddsweddenschappen toe, ook op buitenlandse koersen, onder voorwaarden die de Koning bepaalt, en de organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. De paardenhuizen in het register zijn Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Wie van hen de poolweddenschappen online uitbaat, is niet vastgesteld, en dus schrijft dit stuk daar niets over. Voor live wedden, cash out, combinatie- en systeemweddenschappen staat in de gelezen wettekst geen specifieke bepaling: de operatoren bieden ze aan, en of de KSC er een beperking op legt, is niet vastgesteld. Esports, virtuele sport en een weddenschapsexchange komen in die tekst evenmin voor. Het dichtst in de buurt komt de onderlinge weddenschap, en dat is niet hetzelfde. Geen van die drie wordt hier dus als toegelaten of als verboden beschreven.

Wat de KSC controleert, en met welk register

Een vergunning is een papiertje; de controle erachter is waar de speler iets aan heeft. De Kansspelcommissie beheert sinds 2004 het Excluded Persons Information System, kortweg EPIS, dat alle uitgesloten spelers bundelt. Naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline. Dat is de mechaniek die anoniem spelen onmogelijk maakt bij een legale aanbieder, en het is meteen het antwoord op de vraag waarom een legale site bij registratie zoveel vraagt.

In EPIS raak je op meer manieren dan de meeste spelers vermoeden. Een inschrijving kan uitgaan van de speler zelf, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling — van bepaalde beroepen, waaronder magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders en politieleden, of van een voorlopig bewindvoerder. Het systeem is dus niet alleen een zelfhulptool; het is ook een manier waarop de samenleving iemand tijdelijk van de tafel haalt.

De termijn die daaraan kleeft, is de kostprijs van die keuze. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Geen knop, geen spijtoptie, geen beroep op een klantendienst. Wie hier zijn naam laat inschrijven, zet drie maanden van zijn spelersleven opzij, en dat is precies de bedoeling. De gegevens worden vijf jaar bewaard nadat de uitsluiting eindigt; een minimum- en maximumduur van de uitsluiting zelf is niet vastgesteld.

En er is een grens die de KSC zelf aangeeft: ze zegt niet verantwoordelijk te zijn voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch kan spelen. Dat is een eerlijke bekentenis over de grenzen van een register, en een reden om de eigen limieten niet als enige verdedigingslinie te zien.

De wekelijkse limiet is de tweede controle. Voor online gokken in België geldt een limiet van 200 euro per week en per website, en die limiet slaat op het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet op de inzetten. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om die limiet van 200 euro op te heffen; een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd. Het onderscheid tussen een lagere limiet en een hogere is de moeite waard: verlagen is een klik, verhogen is een aanvraag met een kredietcontrole in een register dat de speler zelf niet kan inzien.

Of die wekelijkse limiet identiek geldt voor online weddenschappen als voor casino, is in de weddenschapspecifieke tekst niet vastgesteld, en dus blijft dat een open punt in plaats van een bewering. De limiet werd in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro naar 200 euro, wat de opvatting van de toezichthouder over “een normale week” in één cijfer samenvat.

De leeftijdsgrens hoort in hetzelfde rijtje. De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar (artikel 54 § 1 van de wet), niet 18, en die regel is van kracht sinds 1 september 2024. De verhoging van 18 naar 21 is van de drie hier genoemde controles de meest vervelende voor een operator: hij sluit een hele groep klanten buiten, en dus zie je de 21+ vermelding terug op elke legale site. Op 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht, en de site verwijst naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help. bwin laat de online sportweddenschappen in België aanbieden door Leader Bet, een Belgisch bedrijf, en de wettelijke minimumleeftijd voor het gokken en voor het gebruik van de app is 21 jaar. Betsson zegt dat zijn online weddensite in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar. Meridian vermeldt dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn. Drie formuleringen van dezelfde drempel, en één conclusie: wie achttien is en een account krijgt, zit op een site die de Belgische regelgeving niet volgt.

Wat de KSC doet als een operator een minderjarige heeft laten spelen, is even illustratief: ze kan beslissen dat de inzet naar de speler gaat. De operator draagt het risico, niet de speler — en dat is precies de omkering die je op een illegale site niet terugvindt.

Preventie, hulp en de grenzen van een verbod

Er bestaat een wettelijk verbod op leningen en krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Dat is de soberste passage uit de hele wet en tegelijk de meest onderschatte. Een spelersrekening kun je niet op krediet leegmaken. De betaalkaart verdwijnt als route zodra het spel online gebeurt, en het kredietverbod is een verbod, geen waarschuwing.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Wat er dan wél kan, is een andere vraag. Creditcard online is uitgesloten, en dat is het enige betaalkanaal waarover de wet zelf iets zegt. Of legale wedsites met Bancontact, overschrijving of e-wallets werken, geeft de tekst niet prijs; dat staat alleen in de eigen voorwaarden van een merk, en uitbetalingen, termijnen en kosten zijn niet vastgesteld. Wie een storting wil doen, leest dus de betaalpagina van de site en niet een overzichtspagina.

De hulplijnen staan los van elke commerciële afweging. SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, gratis en dag en nacht, en de website gokhulp.be verwijst naar hulp bij gokproblemen. Voor Franstaligen in Brussel bestaan joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Een operator die naar die kanalen verwijst, voldoet aan een verplichting. Napoleon Sports biedt stortings- en tijdslimieten, verwijst naar zelfuitsluiting via de Kansspelcommissie en noemt gokhulp.be, stopoptijd.be en de tool BetBlocker. Scooore zegt dat limieten voor inzet, tijd en stortingen kunnen worden ingesteld, dat het speelgedrag kan worden opgevolgd en dat persoonlijke hulp kan worden ingeschakeld. Dat zijn twee verschillende benaderingen van dezelfde taak: de ene stuurt je door, de andere bouwt de instrumenten in.

Over de effectiviteit van die instrumenten zegt een 21+-logo niets, en een verbod op bonussen al helemaal niet. De waarschuwing van de KSC over haar eigen registeraansprakelijkheid blijft het eerlijkste vertrekpunt: techniek faalt, mensen falen, en een limiet die je zelf instelt is de enige die je zonder tussenkomst van iemand anders kunt hanteren.

Op welke sport je in België kunt wedden, en op welke competitie

De wettelijke omlijning van het sportaanbod is smaller dan het aanbod zelf. Artikel 43/1 sluit uit wat in strijd is met de openbare orde, wat al beslist is, en wat vooral minderjarigen speelt. Jeugdwedstrijden vallen af omdat de deelnemers te jong zijn — de grens van 21 uit artikel 54 en de uitsluiting uit artikel 43/1 wijzen in dezelfde richting, wat de ontwerpers van de wet waarschijnlijk plezier heeft gedaan.

Binnen die omlijning is de Champions League het meest gevraagde toernooi op de Belgische markt, en dat is geen marketingbeeld maar een gevolg van het speelschema: van september tot mei, elke ronde op vaste avonden, wat live wedden in de hand werkt. De Belgische competitie loopt door de winter, met de klassiekers als weekends met een hogere inzet dan gebruikelijk. Het is verleidelijk om daar een verhaal van te maken; het eerlijke verhaal is korter. De KSC publiceert geen omzetcijfers per competitie, marktaandelen bestaan niet in de openbare bronnen, en dus blijft “meest gevraagd” een uitspraak over de kalender en niet over bedragen.

Paardenrennen hebben in de wet een eigen regime, en de huizen die daarvoor op het register staan zijn Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Welke van de drie de poolweddenschappen online uitbaat, is niet vastgesteld. Op het wedbriefje zie je het verschil tussen een onderlinge weddenschap en een vaste-oddsweddenschap als je even kijkt hoe de quotering beweegt: bij de pool verdeel je de pot, bij de vaste quotering staat je prijs vast op het moment dat je aftekent.

Over esports, virtuele sport en een weddenschapsexchange is in de gelezen wettekst niets te vinden, en dus staat hier geen oordeel in welke richting dan ook. Wie die producten zoekt, zoekt ze bij een aanbieder die ze zelf aankondigt — en dat is een andere vraag dan of het mag.

De markt en de marge die je per weddenschap betaalt

De Champions League is de beste plek om te begrijpen wat een quotering eigenlijk is, want het is de markt met de meeste ogen op één wedstrijd. Een bookmaker zet geen kansen op het scherm, hij zet prijzen, en de optelsom van die prijzen is altijd groter dan de werkelijkheid toelaat. Dat verschil heet marge en je betaalt het bij elke afgetekende weddenschap, ook als je wint.

Een rekenvoorbeeld in twee richtingen, met een vereenvoudigde markt van 1,90 voor thuis en 1,90 voor uit. Wie honderd keer dezelfde tien euro op één van die twee uitslagen zet, krijgt de helft van die weddenschappen goed als het toeval precies doet wat de quotering suggereert. Duizend euro inzet levert dan 950 euro terug, en vijftig euro verschil. Die vijftig euro is niet de pech van de speler, het is de prijs van het product, en hij verandert niet als de speler van team wisselt. Reken dezelfde markt na met 1,95 aan beide kanten en het verschil krimpt; met 1,85 aan beide kanten groeit het. Precies daarom is de marge het enige cijfer op deze pagina dat de speler elke week opnieuw raakt, terwijl een bonus ergens in de kleine lettertjes staat.

De andere kant van dezelfde medaille: als 950 van elke 1.000 euro aan inzet bij de spelers terugkomt, is de payout van die markt 95 %, en houdt de bookmaker 5 % van elke euro die op die markt wordt ingezet. Alleen spelers mogen hier zonder vergunning niets aan verdienen.

Wat een weddenschap je per week kost: de rekenkunde achter een zelfgekozen limiet

Het product heeft een vaste prijs en de speler heeft een variabele drempel. Bovenstaande marge wordt pas interessant als je ze loslaat op het bedrag dat iemand per week daadwerkelijk inlegt, want dat is het getal waar een limiet op staat.

Stel iemand zet een wekelijkse limiet van 50 euro en zet dat bedrag één keer in op een markt met twee uitkomsten tegen 1,90 en 1,90, dezelfde vereenvoudigde markt als hierboven. De gemiddelde kostprijs van die wekelijkse inzet is de inzet maal de marge van die markt. Een markt met twee even waarschijnlijke uitkomsten tegen 1,90 en 1,90 laat een payout van 95 % over, dus de marge is 5 %. Vijf procent van 50 euro is 2,50 euro, en dat is wat deze speler per week aan het product betaalt. Over een jaar van 52 weken loopt dat op tot ongeveer 130 euro. Over een maand van gemiddeld 4,33 weken komt het neer op ongeveer 10,82 euro.

Dat is de onderkant van de band. De bovenkant komt uit hetzelfde bedrag bij een slechtere markt: leg je dezelfde 50 euro op een markt waar de payout lager uitvalt, dan stijgt de gemiddelde kostprijs mee, en bij een markt met een marge van 10 % betaal je 5 euro per week, ongeveer 21,65 euro per maand en ongeveer 260 euro per jaar. De band loopt dus van ongeveer 2,50 tot 5 euro per week, van ongeveer 10,82 tot 21,65 euro per maand en van ongeveer 130 tot 260 euro per jaar, afhankelijk van de markt waarin je aftekent. Elke euro daarin is een statistisch gemiddelde over veel weddenschappen onder de aanname dat alleen die 50 euro per week wordt ingezet — geen voorspelling voor één week, geen verlies dat je gegarandeerd lijdt, en geen bedrag dat een bookmaker bij je int.

Waarom dit het belangrijkste cijfer op deze pagina is, heeft met de limiet te maken en niet met de som. Het is de prijs van een legale markt met een Belgisch toezicht erachter. Op een site zonder F1+ is die prijs er ook — ergens zit de marge altijd — maar je krijgt er niets van terug: geen leeftijdscontrole van 21, geen EPIS-controle, geen wekelijkse stortingslimiet, geen Belgische klachtenroute en geen vergunning van de Kansspelcommissie. Bij 50 euro per week is het verschil in kostprijs tussen 95 % en 90 % payout 130 euro op jaarbasis. Wie daarvoor naar een niet-gereguleerde aanbieder trekt, betaalt de rekening in een andere valuta dan euro's.

Wat er gebeurt als een aanbieder geen vergunning heeft

Zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbieden is verboden (artikel 4 § 1 van de wet), en de boete kan oplopen tot 960.000 euro (artikel 63). Dat bedrag is niet bedoeld om effectief te worden geïnd bij elke overtreder; het is bedoeld om het aanbod uit de markt te prijzen.

De speler staat niet buiten die artikelen. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2 van de wet, en de boete kan oplopen tot 576.000 euro, waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken bedragen van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Dat bereik loopt niet gelijk met artikel 64, en een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet teruggevonden. Wie de indruk had dat alleen de aanbieder riskeert, heeft het mis; wie de indruk heeft dat de toezichthouder wekelijks spelers beboet, ook.

Het verbod wordt technisch uitgevoerd. De Kansspelcommissie houdt een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden; die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd om de toegang te blokkeren (artikel 43/8 § 2). De pagina over de door de KSC geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026, en vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Duizend adressen is geen dreigement, het is een werkvoorraad. Een domein dat vandaag werkt, kan morgen uitvallen, en de speler die alleen daar speelt heeft dan een geschil met een partij die al niet meer bereikbaar is.

Daarnaast staat de civiele weg open: elke belanghebbende kan een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites (artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht). Of betaalstromen worden geblokkeerd, is niet vastgesteld.

En dan het punt dat de speler het hardst raakt. Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder Belgische vergunning hoeft het niet te raadplegen, biedt geen vergunning van de Kansspelcommissie en geen Belgische klachtenroute. Wie daar een geschil heeft, heeft geen loket, geen rechtbank met een voor de hand liggende bevoegdheid en geen toezichthouder die zijn dossier kent.

Reclame, sponsoring en de bonus die niet mag bestaan

Twee regels bepalen hoe een legale aanbieder eruitziet zodra hij zijn mond opendoet. De eerste is het verbod zelf: artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete tot 576.000 euro (artikel 64). De tweede is het besluit dat bepaalt hoe die uitzondering eruitziet: het koninklijk besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023. Vergunninghouders mogen alleen op hun eigen website en hun eigen sociale kanalen adverteren, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens 5 seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen, zonder echte mensen of fictieve personages, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap erbij.

Lees die lijst nog eens met de ogen van een marketeer die een campagne wil bouwen. Hij mag ongeveer niets. Geen bekende Vlaming, geen mascotte, geen filmpje langer dan vijf seconden, geen bericht dat op jouw naam is geschreven. Wat overblijft is de eigen website, en dat is precies de reden waarom een legale wedsite in dit land je zo weinig tegemoet schreeuwt.

Sponsoring is de tweede helft. Stadionreclame is verboden sinds 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de borst, tot 31 december 2027, en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsgrond die de Raad van State in twijfel trok, en of het standhoudt, is niet vastgesteld.

Het opvallendste gevolg van die regels staat in artikel 60: vergunninghouders mogen geen gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook aanbieden om spelers aan te trekken of te houden — het geschenkverbod is van kracht sinds 1 september 2024. Een welkomstbonus of een gratis weddenschap maakt dus geen deel uit van een Belgisch legaal aanbod. Wie op een Belgische landingspagina een bonus ziet, kijkt naar een overtreding. Er ging een eerdere versie aan vooraf: de bonusbeperking van 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, en daarom staat hier geen bonusplafond in cijfers — er is er geen.

Eén detail dat de opzichter van deze pagina zelf raakt: een beoordelingssite loopt zelf risico wanneer ze een niet-vergund merk promoot (artikel 4 § 2). Of onafhankelijke reviewsites onder artikel 61 vallen, is niet vastgesteld.

Wat de belasting en de limieten met je storting doen

De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; het algemene tarief voor spelen en weddenschappen is 15 %, en voor paardenrennen, hondenrennen en sportevenementen geldt dat hogere tarief. In Wallonië gaat het om 15 % van de werkelijke brutomarge voor weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen, en om 11 % voor weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie worden geplaatst; de belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt. Welke lijn een gegeven online sportweddenschap volgt, is niet vastgesteld. Een verhoging van het Vlaamse online tarief werd in 2024 beslist, maar volgens de pers van 31 maart 2026 lag er nog geen wetgeving; er is dus geen tariefverhoging die kracht van wet heeft.

Wat dit voor de speler betekent, staat los van de tariefvraag. De operator rekent de last door in zijn quotering, en dus betaalt de speler de belasting via de marge en niet via een aanslag. Dat is de reden waarom een vergelijking van quoteringen tussen België en buurlanden zo moeilijk is: je vergelijkt niet twee bookmakers, je vergelijkt twee belastingregimes die allebei in de prijs zitten.

En de vraag die iedereen stelt: of winsten van een legale operator en van een illegale voor de speler belast worden, is niet uit een primaire bron vast te stellen. Deze pagina zegt dus niet “belastingvrij” en ook niet “belastbaar”. Wie het zeker wil weten, vraagt het aan de FOD Financiën of aan een accountant.

Zo lees je het register voordat je een account opent

Het register van de KSC is een lijst van vergunningsdossiers en domeinnamen, en wie ze leest zoals ze bedoeld is, heeft in twee minuten meer zekerheid dan een hele middag zoeken opbrengt. De volgorde die werkt: eerst de domeinnaam in de adresbalk, dan die naam opzoeken in het register, dan pas de merknaam en de app erbij halen.

Waarom die volgorde, en niet omgekeerd? Omdat de vergunning per website geldt en de eenheid het domein is. Een merk dat op een ander domein draait dan het vergunde, valt buiten de vergunning, ook al is het logo identiek. En een .be-domein is geen bewijs van een Belgische vergunning: het is een landcode, geen vergunning. Wie daarop vertrouwt, verwart een postadres met een rechtspersoon.

De tweede vraag is die naar de uitbater. In het register en in de voorwaarden staat een rechtspersoon met een dossiernummer, en die naam is vaak niet de naam op het scherm. Soms is dat verschil leerzaam: EliteSports.be wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU NV, en de site presenteert zich als een honderd procent Belgische gokwebsite die in België wordt gehost. Bij 711 Sports loopt de vergunning via CKO Betting NV, nummer FA+ 119162. Bij Scooore staat de looptijd erbij: F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Wie de uitbater kent, weet ook bij wie hij moet aankloppen als er iets misloopt.

De derde vraag is de jongste van de drie: is er een bonus in het spel? Als er een bonus is, is er geen F1+. Dat is de kortste legaliteitstest die bestaat, en ze werkt zonder browser.

En dan de positie van deze pagina zelf. Een plaats in een vergelijking is geen vergunning; de vermelding van een merk in een overzicht zegt niets over de vraag of het domein vergund is. Daarom staat de domeinnaam bij elk van de tien aanbieders hieronder naast het dossiernummer, en dat is niet bedoeld als versiering maar als controlemiddel.

De tien aanbieders: vergunning, uitbater en wat de spelregels zeggen

Onder de tien staan alleen merken die in het register van 9 oktober 2026 voor de aanvullende vergunning F1+ (online weddenschappen) voorkomen, en alleen merken waarover de bronnen ook iets over het sportaanbod zeggen. Het is geen klassement en geen aanbeveling: de volgorde is redactioneel, marktaandelen bestaan niet in de openbare bronnen, en een merk dat hier ontbreekt is daardoor niet onvergund. Een dossier is het bestand van de fysieke inrichting; het register koppelt merken niet aan groepen tegenover elkaar, en welkomstbonussen en gratis weddenschappen horen niet bij een Belgisch legaal aanbod.

De onderstaande tabel is één controlemiddel en geen beoordeling: ze zet de domeinnaam naast het F1+-dossier van de Kansspelcommissie en naast wat de eigen voorwaarden of de eigen app-vermelding van de aanbieder over dat onderwerp zeggen.

Wat de tabel wel vertelt en wat niet, is het waard om hardop te zeggen. De dossiernummers liggen ver uiteen — van 116428 tot 163192 — en dat is wat je verwacht van een register dat over jaren groeit: de oudere dossiers zijn de gevestigde huizen, de hogere nummers de jongere toetreders. De houders zijn bijna allemaal vennootschappen, en geen enkele daarvan is de merknaam zelf. En in de derde kolom staat geen quotering, geen marge en geen uitbetalingstermijn, want die gegevens bestaan in deze vorm niet voor tien aanbieders naast elkaar. Waar een cijfer ontbreekt, is er geen cijfer — geen halve weddenschap, geen schatting.

De aanbieders één voor één: wat je bij elk merkt voordat je aftekent

De tien hieronder staan in de volgorde die deze pagina aanhoudt. Elk stuk noemt het merk, de uitbater achter het dossier, de datum waarop het dossier is geteld en wat de eigen bronnen van de aanbieder over het sportaanbod kwijt willen. Waar een gegeven ontbreekt, staat er niets in plaats van een schatting.

Ladbrokes en Derby SA: de app in drie talen

Ladbrokes staat in het register met dossier 116428 op naam van Derby SA/NV, met ladbrokes.be als eigen site. De app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door Derby SA en is beschikbaar in het Nederlands, Frans en Engels.

Drie talen voor één app is een klein gegeven met een lange schaduw. Het betekent dat het bedrijf zijn Belgische aanbod niet als een Nederlandstalige uitzondering behandelt, maar als een product voor het hele land — en dus dat de klantendienst en de voorwaarden in elke taal even bruikbaar horen te zijn. Of ze dat in de praktijk zijn, meet je niet af aan een talenlijst maar aan een eerste vraag aan de helpdesk.

Wat de licentie betreft, is er niets op te merken: het dossier staat waar het hoort. Wat de quotering betreft, staat er op deze pagina geen cijfer, en dat is geen tekortkoming van de aanbieder maar van de bron: een marge die niet per merk en per markt is vastgesteld, hoort niet in een tabel te staan.

De app is voor een breed publiek bedoeld en de drie talen maken hem bruikbaar voor wie in Brussel of aan de taalgrens woont. Wie alleen op zijn telefoon speelt en Nederlands, Frans en Engels door elkaar gebruikt, heeft hier geen omweg nodig.

Starcasino Sport en SGS Betting: zeventien talen op één licentie

Starcasino Sport staat op het register met dossier 116431, houder SGS Betting, eigen site starcasinosport.be. De Starsport-app wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en is beschikbaar in 17 talen, waaronder Nederlands en Frans.

Zeventien talen is voor een Belgische licentie een opmerkelijke combinatie van cijfer en markt. De vergunning is Belgisch en per domein; de app is voor een publiek dat over half Europa verspreid zit. Wat dat met de speler doet, is vooral een vraag over de klantendienst: een product in zeventien talen verplicht tot een helpdesk die dezelfde zeventien kan volgen, en dat is zelden de afdeling waarop een operator het eerst bespaart.

De houder is niet de merknaam, en dat is hier de kern van de uitbatervraag. Wie een geschil heeft, spreekt niet met Starsport maar met de rechtspersoon achter het dossier — en wie dat onderscheid niet maakt, stuurt zijn klacht naar een logo.

Voor spelers die Nederlandstalig zijn en ook Franstalige uitleg willen, is de meertaligheid een echt voordeel. De licentie is het bewijs; de app is de service.

Betsson Sports en Sagevas SA/NV: de leeftijdsgrens die geen formaliteit is

Betsson Sports staat op het register met dossier 116764, houder Sagevas SA/NV, eigen site betssonsports.be. Betsson vermeldt dat zijn online weddensite in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar.

Dat is de correcte formulering van een regel die de markt heeft veranderd. De leeftijdsgrens is geen voorwaarde van Betsson, en de site presenteert ze ook niet zo: ze is een gevolg van de Belgische regelgeving, en de vermelding is dus in de eerste plaats een bewijs van naleving. Sinds 1 september 2024 is de grens 21 en niet 18, wat betekent dat een heel cohort klanten dat voorheen welkom was, nu bij de registratie wordt teruggestuurd.

Er staat geen quotering, geen marge en geen uitbetalingsbelofte op deze plek, en dat is de juiste toestand: een cijfer dat niet gemeten is, hoort niet op een pagina die de lezer vertrouwt. Wat er wel staat, is een dossiernummer dat te controleren valt en een leeftijdsregel die klopt.

Een merk dat de leeftijdsregel letterlijk overneemt in zijn eigen communicatie in plaats van hem te omzeilen, verdient de simpelste vorm van vertrouwen: het vertelt de speler iets wat hij niet graag hoort. Wie in België rond zijn twintigste begint met wedden, zal hier nog een jaar moeten wachten.

Elite Sports en Belgische PMU: de vergunning van iemand anders

Elite Sports staat op het register met dossier 116869, houder Belgische PMU SA/NV, eigen site elitesports.be. Uitbater EliteSports SRL uit Anderlecht werkt onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU NV, en presenteert zich als een honderd procent Belgische gokwebsite die in België wordt gehost.

Wat hier het scherpst opvalt, is dat de vergunning op naam van Belgische PMU NV staat en de exploitatie bij EliteSports SRL ligt. Dat is precies wat de Belgische constructie met één F1+ per houder mogelijk maakt: de licentiehouder is de landelijke partij met een fysieke inrichting, de exploitant van de website is een dochter of partner. Voor de speler is dat geen bezwaar, wel een aanwijzing over wie zijn contract aangaat: zijn account staat bij een vennootschap in Anderlecht, niet bij de PMU.

Of het hosten in België een juridisch voordeel is, staat niet in de wet; het is een keuze van de operator en een verkoopargument. Wat wel vastligt, is het regimetoepassingsgebied: een oorzakelijk verband met de fysieke inrichting is de voorwaarde waaronder de vergunning bestaat, en de speler die dat doorheeft, begrijpt waarom een online licentie zo zeldzaam is.

In het register is de licentie van Belgische PMU te vinden; de merknaam Elite Sports hoeft daar niet bij te staan, want de eenheid is het domein.

Magic Betting en Betting Service: live wedden met een telefoonnummer erbij

Magic Betting staat op het register met dossier 120148, houder Betting Service, eigen site magicbettingsports.be. Magic Betting Sports wordt uitgebaat door Betting Service B.V.; de klantendienst is bereikbaar op 0800 58 888 en via livechat in de app, en spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. De app voert live weddenschappen in zijn naam.

Een gratis nummer en een livechat zijn kleine vermeldingen met een grote betekenis. Wie een geschil over een afgetekende weddenschap wil oplossen, wil een mens en geen formulier, en de operator die dat kanaal op zijn eigen site zet, claimt iets over zijn bereikbaarheid dat een speler op de eerste maandag na een druk weekend kan testen. De 21+-grens staat erbij, en dat die regel dezelfde is als bij de concurrentie, maakt hem niet minder bindend.

Wat ontbreekt, is een gemeten quotering en een uitbetalingstermijn. Wie die wil vergelijken, vergelijkt ze ter plaatse: hij kijkt hoe eenzelfde markt bij twee aanbieders wordt geprijsd op hetzelfde moment, en hoe de dochteronderneming de winst uitbetaalt. Dat is hetzelfde werk dat een redactie zou doen, en het is de enige manier om aan een cijfer te komen dat de bronnen niet leveren.

Het merk plaatst zich met zijn klantendienst en zijn live functies in de categorie van spelers die tijdens de wedstrijd willen aftekenen en niet tien e-mails willen sturen.

Meridian Sports en Mybestodds: de soberste vermelding van de tien

Meridian Sports staat op het register met dossier 126361, houder Mybestodds, eigen site meridiansports.be. Meridian vermeldt dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn.

Dat is kort, en het is misschien de eerlijkste formulering van een verplichting die je in deze markt tegenkomt: een minimumleeftijd eenvoudig als voorwaarde van het spelersaccount. Geen verhaal over verantwoordelijkheid, geen campagne, een regel. De speler die achttien jaar is, weet meteen waar hij staat.

Verder is het beeld sober. Geen app-talenlijst, geen klantendienstnummer in de vermeldingen, geen quotering. Het dossiernummer is er en de houder is Mybestodds, wat opnieuw hetzelfde patroon laat zien: de vergunninghouder is een vennootschap, de merknaam is wat de speler ziet aan de overkant van de tafel.

Deze soberheid is een eigenschap, al is ze geen verdienste. Wat een vergunning oplevert, is het recht om aan te bieden; wat er daarna aan de speler wordt beloofd, varieert per merk, en bij Meridian belooft de eigen vermelding niet veel.

ZEbet en Turf Belgium: vier talen en een Franse uitgever

ZEbet staat op het register met dossier 117739, houder Turf Belgium, eigen site zebet.be. De ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd en is beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans.

De naam van de uitgever vertelt iets over de afkomst van het product: een app die door een Franse vennootschap wordt uitgegeven, met de licentie bij Turf Belgium. Dat is dezelfde constructie als elders op deze lijst — de Belgische licentiehouder is de lokale partij, de techniek en het merk komen van elders — en het is een reden om bij een geschil naar de juiste naam te kijken voordat de brief vertrekt.

Vier talen, waaronder de twee die het land zelf gebruikt, is genoeg voor een Belgische speler en meer dan genoeg voor een gast. Wat er niet staat, is de afwezigheid van cijfers: er is hier geen marge, geen quoteringsvoorbeeld en geen uitbetalingstermijn te vinden, en dat blijft zo.

De licentiepositie is in orde: Turf Belgium is een houder met een dossiernummer, en de speler kan dat natrekken. Wat hij daaraan heeft, is precies wat deze hele pagina zegt: het recht om te wedden bij een partij die de Belgische regels volgt.

Scooore en Scooore SA/NV: de looptijd uitgeschreven tot 2031

Scooore staat op het register met dossier 163192, houder Scooore SA/NV, eigen site scooore.be. Scooore vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Limieten voor inzet, tijd en stortingen kunnen worden ingesteld, het speelgedrag kan worden opgevolgd en persoonlijke hulp kan worden ingeschakeld; spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder.

Twee dingen zijn hier uitzonderlijk en allebei praktisch. Het eerste is de looptijd: een vergunning die met begin- en einddatum op de eigen site staat, is een gegeven waarmee een speler een aanspraak kan onderbouwen als een aanbieder ooit roept dat er iets onduidelijk is. Het tweede is het instrumentarium: limieten op inzet, tijd en storting in dezelfde omgeving, plus opvolging van het speelgedrag. Dat is meer dan een doorverwijzing, en het is de enige plek op deze lijst waar de aanbieder de drie limietschakelaars uitdrukkelijk bij elkaar noemt.

Rechts kan niemand uit zo'n vermelding afleiden hoe streng die limieten in de praktijk worden nageleefd. Wel kan een speler ze testen, en dat is de enige test die telt: stel vandaag een lage inzetlimiet in, probeer ze morgen te verhogen, en kijk of dat binnen een dag lukt. Het antwoord dat je krijgt, zegt meer over de aanbieder dan een hele lijst algemene voorwaarden.

De licentie loopt dus tot mei 2031 en de instrumenten staan op het scherm. Wie zijn limieten zelf wil beheren in plaats van ze te laten beheren, vindt hier het meest uitgesproken aanbod van de tien.

Unibet en Unibet Belgium Ltd: de Bet Builder in de Belgische vermelding

Unibet staat op het register met dossier 116799, houder Unibet Belgium Ltd, eigen site unibetsports.be. In de Belgische vermelding van zijn app in de App Store kondigt Unibet een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties van dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd.

De Bet Builder is het enige product op deze lijst dat de speler zelf samenstelt, en dat is meteen ook de reden om voorzichtig te zijn met de prijs. Zolang meerdere selecties uit één wedstrijd in één quotering worden gestapeld, vermenigvuldigen de quoteringen zich, en daarmee ook de marge die in elke schakel zit. De speler die zijn quotering zelf bouwt, brengt de marge zelf mee naar de kassa.

Inhoudelijk staat de functie beschreven in de app-vermelding: meerdere selecties uit dezelfde wedstrijd, één weddenschap. Meer detail over de combinatieregels en de limieten geeft de vermelding niet, en dus staat er hier geen cijfer over. Wie de functie wil gebruiken, tekent af met de rekenmachine in de hand in plaats van met het gevoel dat een reeks gelijk heeft.

De licentiepositie is in orde: dossier 116799 op naam van Unibet Belgium Ltd. Wat de combinatieweddenschap extra kost ten opzichte van een enkelvoudige weddenschap, is een vraag die je op het wedbriefje zelf beantwoordt, door dezelfde selecties één keer los en één keer samen te bekijken.

Circus Sport en Circus Belgium: de app in drie talen op dossier 124893

Circus Sport staat op het register met dossier 124893, houder Circus Belgium SA/NV, eigen site circus-sport.be. De Circus Sport-app wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans.

Dit is de kleinste vermelding van de tien en tegelijk een volledig beeld van hoe de Belgische markt is opgebouwd: een merknaam, een Belgische vennootschap als houder van het dossier, een extern uitgever voor de app en een licentie die per domein geldt. Geen bonus, geen welkomstpakket, geen tijdelijke actie. Dat is geen gebrek aan fantasie van de aanbieder maar de uitkomst van artikel 60, dat voordelen in welke vorm dan ook verbiedt.

Wie van een vorige markt gewend is om rond een bonus te plannen, moet hier zijn strategie verleggen naar de quotering en de kostprijs per markt. De drie talen maken de app bruikbaar voor het hele land; de rest moet uit de voorwaarden komen.

Er staat geen cijfer over de marge en geen uitbetalingstermijn, en dat tekort wordt hier niet goedgemaakt met een schatting. Wat er staat, is een correcte licentie en een app-vermelding die de wettelijke leeftijdsgrens respecteert — meer kan een pagina over dit merk niet beweren zonder de feiten te verlaten.

Wat je per aanbieder verschilt en wat niet

Als je de tien stukken hierboven naast elkaar legt, valt er een patroon op dat niets met de merken te maken heeft. Alle tien zitten ze in hetzelfde register, met een dossiernummer, een houder die de merknaam niet is, en een licentie die per domein geldt. Dat deel van het verhaal is voor iedereen identiek, en dat is de directe administratieve uitwerking van het verbod op een tweede vergunning per houder.

De verschillen zitten in wat de eigen vermeldingen overlaten: de ene noemt een talenlijst van zeventien, de andere drie; de ene zet een gratis telefoonnummer en een livechat op de site, de andere vermeldt alleen de leeftijdsgrens; de ene schrijft de looptijd van de vergunning uit tot 2031 en zet de limietinstrumenten bij elkaar, de andere zegt niets over limieten; en één aanbieder kondigt een zelfbouwtool aan die de rest niet vermeldt. Die verschillen komen uit één bron — wat de aanbieder zelf kwijt wil — en niet uit een meting van deze redactie.

Wat de bronnen niet opleveren, is meteen ook de eerlijkste conclusie van dit overzicht. Er zijn geen omzetcijfers, geen marktaandelen, geen gemeten marges per aanbieder en geen uitbetalingstermijnen die voor alle tien gelden. Wie een winnaar wil aanwijzen op basis van een ranglijst, heeft geen gegevens om dat te doen. Wie op zoek is naar een plek waar de Belgische regels golden op het moment dat hij aftekende, vindt er tien die elk op hun eigen domein in het register van 9 oktober 2026 staan. En wie twijfelt, kijkt naar het domein — niet naar het logo, niet naar de bonuscampagne en niet naar deze pagina.

Er is nog één verschil dat niet in de tabel past en dat de moeite waard is om te benoemen. De dossiernummers lopen van 116428 tot 163192, en ze zijn in één register verzameld. De huizen met een laag nummer zitten al langer in het onlinegedeelte van de markt, de huizen met een hoog nummer zijn later ingestapt. Dat zegt iets over wie de overgang naar een gereguleerd online aanbod heeft meegemaakt en wie pas daarna is toegetreden; het zegt niets over de vraag bij wie je meer kans maakt, want kans is niet te koop.

Bij twee merken is de kans op verwarring het grootst: Elite Sports, waar de licentie op naam van Belgische PMU staat terwijl de exploitatie in Anderlecht ligt, en Starcasino Sport, waar de app door een derde wordt uitgegeven. Wie zijn rechten wil uitoefenen, doet dat bij de juiste rechtspersoon, en dat is één blik in het register en niet één blik in de algemene voorwaarden.

Wat er voor de speler aan de rekening hangt

De legale markt in België kost de speler iets en levert hem iets op, en het is oneerlijk om één van de twee te noemen. De rekening bestaat uit drie posten: de marge die in elke quotering zit, de limiet van 200 euro per week en per website op wat je op je spelersrekening stort, en de afwezigheid van bonussen en gratis weddenschappen — geen kleine post voor wie graag op acties speelt. Daar staat tegenover dat de andere kant van de tafel een regulator heeft, een leeftijdsgrens van 21, een EPIS-controle, een verboden kredietlus en een klachtenroute in eigen land.

Een illegale markt keert die drie posten niet om. De marge verdwijnt niet; ze wordt alleen minder zichtbaar, omdat je geen toezichthouder hebt om ze in een register naast elkaar te leggen. De limiet verdwijnt wel — en dat is de enige post die je in je voordeel voelt als je meer dan 200 euro per week wilde storten. En de bonus verschijnt, als lokmiddel, in een markt waar geen enkele instantie controleert of de bijhorende voorwaarden worden nageleefd.

De vierde post is de gevaarlijkste en staat in artikel 4 § 2. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel kan zelf een boete oplopen, met een wettelijk maximum van 576.000 euro en een verdubbelingsmogelijkheid. De bedragen die de Kansspelcommissie voor spelers noemt, lopen van 26 tot 25.000 euro, vermenigvuldigd met de opdeciemen, al is er geen zaak gevonden waarin een speler zo'n som daadwerkelijk heeft betaald. Dat verschil tussen wat de wet toelaat en wat in de praktijk is geïnd, is geen troost: een aanmaning kost al geld, tijd en slaap, ook als de rechter uiteindelijk milder is.

Wat overblijft is een keuze zonder drama. Wil je een aanbieder met een Belgische klachtenroute en een gereguleerd speelkader, dan is de F1+ geen obstakel maar de enige route. Wil je bonussen en een hogere stortingslimiet, dan bestaat de markt die ze aanbiedt, en je neemt dan ook de risico's mee die erbij horen — inclusief het risico dat de site waar je speelt niet meer bereikbaar is op de dag dat je een geschil hebt.

Vragen die spelers stellen over wedden in België

Hoe kun je nagaan of een wedsite echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Zoek het domein op in het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+. De eenheid daar is het domein, niet de merknaam: een logo dat niet op een vergund adres draait, valt buiten de vergunning. In het uittreksel van 9 oktober 2026 staan 24 dossiers voor 25 domeinnamen, elk met een eigen dossiernummer en een houder die zelden de merknaam zelf is.

Is een .be-domein het bewijs dat een wedsite een Belgische vergunning heeft?

Nee, de domeinextensie is een landcode en geen vergunning. De wet is uitdrukkelijk: de F1+-vergunning is Belgisch, een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Een site met een .be-adres kan dus perfect onvergund zijn, en een vergund merk kan op een ander domein draaien dan het adres dat je toevallig typt.

Hoe werkt het toegangsverbod EPIS en wanneer raak je er weer uit?

EPIS is het uitsluitingsregister dat de Kansspelcommissie sinds 2004 beheert; naam, voornaam en geboortedatum worden bij elke weddenschap gecontroleerd, online en offline bij elke legale aanbieder. Inschrijving kan van jezelf komen, van een betrokken derde, van een rechterlijke beslissing, van bepaalde beroepen of van een voorlopig bewindvoerder. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie.

Hoe hoog is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet is 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen om opheffing vragen; een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd. De limiet werd in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro naar 200 euro.

Welke risico's loopt een speler op een wedsite zonder Belgische vergunning?

Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning, dus een site zonder vergunning controleert het niet, biedt geen vergunning van de Kansspelcommissie en geen Belgische klachtenroute. Bovendien kan het adres op de blokkeerlijst van de KSC belanden — 1.016 vermeldingen, recentste beslissing 28 september 2026 — en kan wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel zelf beboet worden onder artikel 4 § 2.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De operator, niet de speler. In Vlaanderen bedraagt de belasting 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; het algemene tarief is 15 %, en voor paardenrennen, hondenrennen en sportevenementen geldt dat hogere tarief. In Wallonië gaat het om 15 % van de werkelijke brutomarge voor weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen en 11 % voor weddenschappen die daar via technologie worden geplaatst. Of winsten voor de speler belast worden, is niet uit een primaire bron vast te stellen; vraag het aan de FOD Financiën of aan een accountant.